Αρχική σελίδα Γιώργος Παπανδρέου 12/9/11 Ομιλία στη ΚΟ του κόμματος

12 Σεπτεμβρίου 2011 Ομιλία στη Κ.Ο. του Κινήματος

 

Αίθουσα Γερουσίας, Βουλή,
Εθνική πατριωτική στάση
Ομιλία του Πρωθυπουργού και Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Γιώργου Α. Παπανδρέου, στη Συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος

"Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φίλες και φίλοι, συγκάλεσα σήμερα την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, για να σας μιλήσω για ένα και μόνο πράγμα: για το πόσο αναγκαίο είναι να σταθούμε αυτή τη στιγμή στο ύψος των περιστάσεων, όπως ακριβώς κάναμε όλο αυτό το διάστημα.

Τις προηγούμενες δύο ημέρες, στη Θεσσαλονίκη, έθεσα ένα ξεκάθαρο πλαίσιο για τους επόμενους μήνες. Ένα πλαίσιο και για τις μεγάλες αλλαγές που έχουμε μπροστά μας. Αλλά το πλαίσιο αυτό, σημαίνει απόλυτη προσήλωση στους στόχους, ως προϋπόθεση. Στόχοι που, από τη μία, αφορούν και δεσμεύσεις μας απέναντι σε εταίρους, από την άλλη, όμως, αποτελούν προϋπόθεση για να βγει η χώρα από την κρίση, όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Για να βρεθεί η χώρα μας όσο το δυνατόν πιο σύντομα με πρωτογενή πλεονάσματα. Δηλαδή, να σταθούμε στις δικές μας δυνάμεις και να μπορέσουμε να προωθήσουμε δυναμικά την Ελλάδα της δημιουργίας και της παραγωγής.

Τους μήνες που πέρασαν, κάναμε όλοι μαζί εξαιρετικά σημαντική, ιστορική θα έλεγα, δουλειά για την πατρίδα και ας μας κατηγορούν πολλοί. Μας κατηγορούν κατ' εξοχήν εκείνοι που δεν αγανάκτησαν ποτέ τα τελευταία 30-40 χρόνια με τη σπατάλη, το ρουσφέτι, τις πελατειακές σχέσεις, τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, του χρήματος των πολιτών. Είναι εκείνοι που δεν ξεσηκώθηκαν όταν η Ελλάδα πήγαινε στα βράχια. Όταν η απόκλιση από τους στόχους του προϋπολογισμού το 2009 ήταν πάνω από 30 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ το 2011 ξεσηκώνονται με την απόκλιση του ενός ή δύο δισεκατομμυρίων ευρώ και, μάλιστα, μέσα σε συνθήκες πρωτοφανούς ύφεσης και διεθνούς κρίσης.

Πολλοί είναι αυτοί που ευνοήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια από τις πελατειακές και προνομιακές σχέσεις με κράτος ή κυβερνήσεις, που όμως οδήγησαν τη χώρα εδώ όπου είναι σήμερα. Και βεβαίως, είναι λογικό να φωνάζουν. Ας κάνουν, όσοι μας λοιδορούν, τους ανήξερους για το πώς η Ελλάδα έφτασε ένα βήμα πριν τη χρεοκοπία. Δεν πειράζει, γιατί ξέρουν πως αυτά που ήξεραν τελείωσαν. Η σπατάλη, η ρεμούλα, η ανομία, ο νόμος του ισχυρού, τελείωσαν.

Με αυτή την Κυβέρνηση και με τη βούληση του Ελληνικού λαού, αυτά τελειώνουν. Και ας προσπαθούν να καλλιεργήσουν ένα κοινωνικό κλίμα, επιχειρώντας να εκμεταλλευθούν τον πόνο των πολιτών και κάνοντας εύκολη αντιπολίτευση γι' αυτά που είμαστε υποχρεωμένοι να αποφασίσουμε, για να συμμαζέψουμε τα ασυμμάζευτα.

Και ας προσπαθούν να κατηγορούν τους πυροσβέστες που σβήνουν τη φωτιά και να αποπροσανατολίσουν από τα αίτια, από τα γεγονότα, από πρακτικές και από εγκλήματα, που μας οδήγησαν στην ανάγκη να παίρνουμε εμείς αυτά τα μέτρα σήμερα.

Σε εμάς, όμως, ο λαός έδωσε την εντολή. Εντολή να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση. Εμείς έχουμε καθήκον να εγγυηθούμε την προσπάθεια του Ελληνικού λαού, να εγγυηθούμε ότι αυτή η προσπάθεια δεν θα πάει στράφι, να βγάλουμε τη χώρα από την περιπέτεια, στην οποία άλλοι μας οδήγησαν.

Εμείς έχουμε χρέος να οδηγήσουμε την Ελλάδα στη σιγουριά και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Κανένας συμβιβασμός, μπροστά στο στόχο αυτό. Καμία σημασία δεν έχει για εμάς το δήθεν πολιτικό κόστος.

Άλλωστε, φίλες και φίλοι, τι θα πει πολιτικό κόστος; Θεώρησε ποτέ κανείς από εμάς, από όλους μας, ότι το καθήκον μας απέναντι στη χώρα είναι λιγότερο σημαντικό από την έδρα μας στη Βουλή; Πόσες φορές στην ιστορία της Ελλάδας λοιδορήθηκαν, πολεμήθηκαν όσοι είπαν απλώς την αλήθεια, όσοι ενόχλησαν συμφέροντα, όσοι δεν χάιδεψαν αυτιά; Μπορεί να έχασαν ή να κέρδισαν εκλογές, ακόμη και να πέθαιναν στην ψάθα, όμως, δικαιώθηκαν από την ιστορία. Αυτούς διδάσκουν οι δάσκαλοί μας στα σχολεία, ως λαμπρά παραδείγματα πατριωτών, όχι όσους φυγομάχησαν. Ποιο πολιτικό κόστος, λοιπόν;

Φίλες και φίλοι, είναι η ώρα να ολοκληρώσουμε τη μάχη, για να δώσουμε ασφάλεια στην Ελλάδα. Ώρα να δώσουμε στην Ελλάδα πνοή, ανάσα. Και μπορούμε. Εφόσον οι αποφάσεις, οι ιστορικές αποφάσεις που ελήφθησαν τον Ιούλιο στις Βρυξέλλες εφαρμοστούν, η Ελλάδα θα αποκτήσει άλλη δυναμική. Είναι αποφάσεις ιστορικές για την Ευρώπη, είναι αποφάσεις ζωτικές για εμάς.

Γιατί με την εφαρμογή των αποφάσεων αυτών, πρώτον, πετυχαίνουμε την κάλυψη του μεγαλύτερου μέρους των δανειακών αναγκών μας για τα επόμενα χρόνια. Πετυχαίνουμε πολύ σημαντική μείωση των τόκων που πληρώνουμε κάθε χρόνο, με την επιμήκυνση της αποπληρωμής του χρέους στα 30, αντί για 5 χρόνια.

Πετυχαίνουμε επιτόκιο δανεισμού σταθερά κάτω από το 5% κατά μέσο όρο. Πετυχαίνουμε τη μείωση του καθαρού δημόσιου χρέους, με τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, δηλαδή με την επιβάρυνση των τραπεζών. Πετυχαίνουμε τη σταθεροποίηση ενός τραπεζικού συστήματος, που πρέπει να συμβάλει στη ρευστότητα της πραγματικής οικονομίας.

Φίλες και φίλοι, είναι αποφάσεις που αλλάζουν σημαντικά την προοπτική της χώρας. Που ελαφραίνουν τα βάρη, τα επόμενα χρόνια. Είναι αποφάσεις, για τις οποίες δώσαμε πολύμηνες μάχες. Είναι αποφάσεις, για τις οποίες κάναμε θυσίες, ματώσαμε. Κάναμε πολύ δρόμο και θα ήταν εγκληματικό, στο τελευταίο σπριντ, να μην «κλειδώσουμε» τη συμφωνία.

Είναι αποφάσεις, που θα υπερασπιστούμε πάση θυσία, εντός και εκτός Ελλάδας, χωρίς κανέναν απολύτως συμβιβασμό και έκπτωση. Και σε όσους μιλάνε ελαφρά τη καρδία για αποτυχία, παίζοντας άθελά τους το παιχνίδι των χειρότερων κερδοσκόπων, ένα πράγμα θα πω: το 2009, παραλάβαμε το πρωτογενές έλλειμμα που παρήγαγε η χώρα μας, το έλλειμμα δηλαδή χωρίς τους τόκους που πληρώνουμε για το δημόσιο χρέος - αυτά που έπρεπε να βρούμε από δανεικά, δηλαδή, για να βγάλουμε τη χρονιά - πάνω από 24 δισεκατομμύρια ευρώ.

Το 2010, την πρώτη χρονιά της Κυβέρνησής μας, με τις αποφάσεις μας και τις θυσίες των Ελλήνων, αυτό το πρωτογενές έλλειμμα, που πάλι όμως έπρεπε να βρούμε δανεικά από τους εταίρους μας για να το χρηματοδοτήσουμε - πληρώνει δηλαδή ο φορολογούμενος των άλλων χωρών για το έλλειμμά μας - μειώθηκε στα 11,2 δισεκατομμύρια, περισσότερο από το μισό. Από τα 24 στα 11 δις, μέσα σε ένα χρόνο.

Φέτος, το 2011, αν πετύχουμε τους στόχους μας πλήρως, το πρωτογενές έλλειμμα θα είναι μόλις 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ. Μόλις 0,8 του ΑΕΠ. Από τα 24 δις, που ήταν πρόπερσι. Και του χρόνου, το 2012, αν κάνουμε αυτά που έχουμε δεσμευτεί να κάνουμε, τότε θα έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα, επιτέλους για πρώτη φορά, τριών δισεκατομμυρίων ευρώ. Από τα ελλείμματα, θα έχουμε περάσει στα πλεονάσματα. Και θα έχουμε επίσης ένα χρέος, που δεν θα είναι βάρος πια, γιατί θα έχουμε πάρει τις αποφάσεις, όχι μόνο εμείς, αλλά και η υπόλοιπη Ευρώπη, αυτό το χρέος να είναι πολύ ελαφρύ, ή πολύ ελαφρύτερο.

Πέρα από τους στόχους, δεν θα παράγουμε από εκεί και πέρα καθαρό νέο χρέος. Θα έχουμε επιτέλους γυρίσει σελίδα. Θα μπορούμε να λέμε ότι αρχίζουμε πια και στεκόμαστε στα δικά μας πόδια. Και είμαστε τόσο κοντά, τόσο μα τόσο κοντά.

Η συμφωνία, λοιπόν, του Ιουλίου πρέπει να εγκριθεί από το σύνολο των χωρών της Ευρωζώνης, καθώς και στο εσωτερικό, βεβαίως, ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών, καθώς βρισκόμαστε σε μια περίοδο, όπου η Ευρώπη ταλανίζεται από μια συστημική κρίση, όχι μόνον οικονομική, μια κρίση αβεβαιότητας, ρευστότητας και αστάθειας. Έχουμε δει, δυστυχώς, να δυναμώνουν πολλές αντιευρωπαϊκές φωνές, λαϊκίστικες φωνές, εθνικιστικές και εσωστρεφείς φωνές, έως και φωνές που καλλιεργούν το ρατσισμό κατά της χώρας μας και άλλων.

Είναι μια δυσκολία, ένα εμπόδιο που μπορούμε να κάμψουμε, μόνο με τη δική μας αποφασιστικότητα. Να κάνουμε τα πάντα για εμάς τους ίδιους. Την ώρα που ακούγονται φωνές, που απροκάλυπτα λένε ότι η Ελλάδα πρέπει να φύγει από το ευρώ, την ώρα που πολλοί στην Ευρώπη, αλλά και στην Ελλάδα, ποντάρουν στη δική μας αποτυχία, για να εκπληρώσουν τα δικά τους πολιτικά ή ακόμα και οικονομικά σχέδια, την ώρα που βλέπουμε και στη χώρα μας, κάποιοι κρυφά, άλλοι πιο φανερά, να επιθυμούν είτε τη χρεοκοπία, είτε την έξοδό μας από το ευρώ, πιθανώς, προκειμένου να λυμαίνονται στη συνέχεια τη χώρα μας, ως πολύ φτηνότερη, με τα λεφτά που έχουν βγάλει έξω, εμείς οφείλουμε, έχουμε χρέος να δώσουμε σε όλους αυτούς μια συντριπτική εθνική απάντηση.

Να διαψεύσουμε τα φανερά και τα κρυφά σενάρια. Να αποδείξουμε ότι όσες κι αν είναι οι δυσκολίες, όση προσπάθεια κι αν χρειαστεί, η Ελλάδα περνάει και θα περάσει τον πήχη, όσο ψηλά κι αν είναι. Και θα το καταφέρουμε.

Θα κάνουμε τα πάντα από την πλευρά μας για την εφαρμογή της συμφωνίας του Ιουλίου, για να αλλάξουμε καθοριστικά την προοπτική της χώρας. Δεν θα έχουμε φυγομαχήσει, δεν θα έχουμε αφήσει τα πράγματα στην τύχη τους και τη χώρα χωρίς κανένα μέλλον.

Αυτό σημαίνει, βέβαια, ότι ξεπερνάμε τους εαυτούς μας. Παρά τα όσα σημαντικά πετύχαμε τους προηγούμενους 23 μήνες. Και λάθη βεβαίως έγιναν, και αστοχίες είχαμε, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να το παραδεχτούμε, γιατί υπηρετούμε την αλήθεια και το λαό.

Μακάρι όλες οι κυβερνήσεις να έκαναν τόσα λίγα λάθη, όσα κάναμε εμείς. Μακάρι όλοι οι προηγούμενοι προϋπολογισμοί να μείωναν το έλλειμμα, αντί να το αυξάνουν, ή να έπεφταν έξω μόλις 2 δις ευρώ, αντί για 30 δισεκατομμύρια ευρώ.

Όπως είπα και στην Θεσσαλονίκη, είμαι ο πρώτος που θα είναι πάντα ανοιχτός στην κριτική, γιατί θέλω να διορθώνουμε τα λάθη, αλλά δεν κάνουμε το λάθος, το μεγάλο λάθος, να μένουμε αδρανείς και φοβισμένοι μπροστά στην εθνική πρόκληση.

Γι' αυτό, δεν δέχομαι να αμφισβητείται ούτε η βούλησή μας, ούτε η αυταπάρνησή μας, ούτε το δικό σας θάρρος, το θάρρος αυτής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Και ναι, υπήρξαν περιστάσεις που η αδράνεια του παλαιού πολιτικού συστήματος μας παρέσυρε σε εκπτώσεις και συμβιβασμούς. Σήμερα, περιθώρια για άλλους συμβιβασμούς δεν υπάρχουν. Σας καλώ, λοιπόν, όλους να αντιληφθείτε το εθνικό καθήκον που έχουμε να επιτελέσουμε. Και ξέρω ότι εσείς το αντιλαμβάνεστε. Οι στόχοι που έχουμε θέσει, οι στόχοι για τους οποίους έχουμε δεσμευτεί, είναι εξαιρετικά φιλόδοξοι, απαιτούν άθλο.

Γιατί άθλος είναι, παραδείγματος χάρη, να ξεκινήσεις το 2009 με έλλειμμα 36 δις και, σε μόλις δύο χρόνια, να το κατεβάσεις στα 17 δισεκατομμύρια, που είναι ο φετινός στόχος. Άθλος είναι να φέρεις σε πέρας τόσο μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές, σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Το να κάνεις ό,τι δεν έγινε για ολόκληρες δεκαετίες, μέσα σε λίγα μόλις χρόνια. Αυτός όμως είναι ο πήχης και αυτό κάνουμε, έχοντας ήδη πετύχει θεαματική μείωση του ελλείμματος, αλλά με ένα έλλειμμα που παραμένει σε πολύ υψηλά επίπεδα ακόμη, έχοντας ήδη υλοποιήσει μεγάλες αλλαγές: τον «Καλλικράτη», το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, έστω κι αν έχουμε ακόμα να κάνουμε πράγματα και εκεί, τη «Διαύγεια», την αλλαγή του ασφαλιστικού συστήματος, τη ριζική ανατροπή στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης, που ψηφίσαμε πρόσφατα.

Εμπόδια, ναι, πολλά, από τη συχνά λαϊκίστικη στάση των άλλων πολιτικών δυνάμεων, έως τις αντιστάσεις κάθε συντεχνίας, αλλά και την αδυναμία της Δημόσιας Διοίκησης να εφαρμόσει αλλαγές, αλλά και να μεταρρυθμιστεί η ίδια.

Στη χώρα μας, ποτέ δεν αρκεί να αποφασιστεί κάτι για να εφαρμοστεί αυτόματα. Αυτή είναι η Δημόσια Διοίκησή μας. Όλα αυτά είναι οι λόγοι, για τους οποίους, παρά το γεγονός ότι έχουμε ήδη κάνει ιστορικό έργο, πολλά δεν έχουν γίνει με την ταχύτητα, όπως είπε και ο Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, που θα θέλαμε.

Ναι, υπάρχουν και αποκλίσεις, αποκλίσεις όμως που δίνουν τροφή σε κάθε λογής δυνάμεις, οι οποίες θέλουν να βάλουν εμπόδια στην εφαρμογή των αποφάσεων του Ιουλίου. Δίνουν τροφή σε όλους όσοι, εκτός Ελλάδας, θέλουν να αμφισβητήσουν τον αγώνα που δώσαμε και δίνουμε και αρέσκονται να καλλιεργούν και να αναπαράγουν κάθε τι που θεωρούν αρνητικό, έως βεβαίως και ρατσιστικά στερεότυπα για τη χώρα μας, αλλά δίνουν τροφή και σε όλους όσοι έχουν σταθεί απέναντι στο ευρώ και αναζητούν συνεχώς αφορμές, για να νιώσουν δικαιωμένοι.

Δική μας απόφαση είναι να κλείσουμε όλες τις αποκλίσεις και μαζί και τα στόματα που μας λοιδορούν. Αποκλίσεις, μικρές σε μέγεθος, απολύτως ανεκτές σε άλλες εποχές, αλλά σήμερα δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κανέναν να μας πει κουβέντα. Να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να μας ασκήσει κριτική, ότι δεν κάναμε ό,τι είναι δυνατόν για να πετύχουμε τους στόχους μας.

Αυτή είναι η απόφασή μας, και για τις μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές, και για τους δημοσιονομικούς στόχους που έχουμε βάλει. Μπροστά στην ανάγκη να «κλειδώσουμε» την εφαρμογή της συμφωνίας του Ιουλίου, καθήκον μας είναι να κάνουμε και ό,τι πρέπει, προκειμένου να απαλείψουμε και τις αποκλίσεις από τους δημοσιονομικούς στόχους.

Δεν θα κάνουμε το χατίρι σε κανέναν από όσους θέλουν να συκοφαντούν τη χώρα μας ή απεργάζονται φανταστικά σενάρια εξόδου της χώρας από το ευρώ.

Θέλω παράλληλα από εδώ, από την Κοινοβουλευτική μας Ομάδα, να στείλω ένα μήνυμα και ευρύτερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ελλάδα και ο Ελληνικός λαός έχουμε επανειλημμένα δείξει τη βούλησή μας να αντιμετωπίσουμε αποφασιστικά την κρίση.

Έχουμε αναγνωρίσει, πρώτα απ' όλα, με θάρρος τις δικές μας ευθύνες. Κάνουμε ιστορικές αλλαγές στις δομές του κράτους και της οικονομίας. Μειώνουμε δραστικά τα ελλείμματα, παρά την ύφεση. Προσδοκούμε σύντομα να έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα, όταν προ διετίας είχαμε πρωτογενές έλλειμμα πάνω από 24 δις ευρώ.

Τιμούμε από τη δική μας πλευρά μια συμφωνία ιστορική, τη συμφωνία του Ιουλίου, που στήριξε ιδιαίτερα τη χώρα μας. Παράλληλα, όμως, η ανασφάλεια των αγορών επηρέασε και επηρεάζει την πραγματική οικονομία των χωρών μας. Ανασφάλεια, που συνδέεται και με συστημικά προβλήματα της Ευρωζώνης, που δημιούργησε και δημιουργεί πραγματικές αποκλίσεις στα προγράμματα πολλών χωρών.

Παίρνω παράδειγμα την Ελλάδα και την ύφεση. Θεωρώ ότι σημαντικός λόγος για την ύφεση στη χώρα μας, είναι η παρατεταμένη ανασφάλεια που δημιουργήθηκε εδώ και τουλάχιστον εννιά μήνες. Πέρα δηλαδή από δικές μας καθυστερήσεις, απόρροια μιας αναποτελεσματικής Δημόσιας Διοίκησης, που πρώτοι εμείς και επισημάναμε, και αναγνωρίζουμε - μια Δημόσια Διοίκηση, για την οποία ζητήσαμε βοήθεια και ξεκινά άμεσα αυτή η μεταφορά τεχνογνωσίας - αυτό που μας επηρέασε πολύ αρνητικά ήταν η συνεχής φημολογία, οι συνεχείς αναλύσεις, οι απειλές, είτε για χρεοκοπία, είτε για έξοδο από το ευρώ.

Αυτά πίεσαν πρώτα απ' όλα τις ίδιες τις τράπεζες, ώστε να μην δανείζουν την πραγματική οικονομία και η πραγματική οικονομία να αισθάνεται μια ασφυξία σε πιστώσεις. Ο ξένος επενδυτής, επίσης, ο Έλληνας επενδυτής ή και ο καταναλωτής, περίμεναν ή φοβόνταν. Άρα, ας αντιληφθούν όλοι ότι, ένα τέτοιο κλίμα δημιουργεί σοβαρά προβλήματα σε οποιαδήποτε χώρα κάνει μια προσπάθεια να ορθοποδήσει, όσες αλλαγές κι αν κάνει στο εσωτερικό της. Αυτό το κλίμα πρέπει να τελειώνει.

Γι' αυτό, οι συλλογικές μας αποφάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση για παρέμβαση στις αγορές είναι τόσο σημαντικές. Απόδειξη, η απόφαση του Ιουλίου, που έδωσε μια μεγάλη ανάσα στην Ελλάδα. Και σε αυτή την απόφαση, η Ελλάδα αναγνωρίζει μια γνήσια πράξη αλληλεγγύης των Ευρωπαίων εταίρων της.

Έδειξε ότι, όταν θέλουμε, έχουμε τη συλλογική βούληση. Έδωσε προοπτική σιγουριάς. Αλλά και η υλοποίηση αυτής της απόφασης θα δημιουργήσει θετικές βάσεις για μια ασφαλή πια πορεία αλλαγών, καθώς και αναπτυξιακών, επενδυτικών πρωτοβουλιών, Ελλήνων και ξένων, για την ανάπτυξη της χώρας μας.

Φίλες και φίλοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ελλάδα και ο Ελληνικός λαός ζουν ένα καθημερινό δράμα, τα τελευταία δύο χρόνια. Παρά ταύτα, έχουμε δείξει τη βούλησή μας να αναλάβουμε τις δικές μας ευθύνες και να αλλάξουμε τη χώρα μας. Οι εταίροι επενδύουν σε μια Ελλάδα του μέλλοντος, όχι του παρελθόντος. Και εμείς, από την πλευρά μας, συμβάλλουμε σήμερα με θυσίες στη μάχη για τη συνεκτική Ευρώπη.

Οι αποφάσεις που θα ληφθούν και στην υπόλοιπη Ευρώπη θα είναι καθοριστικές, για να ηρεμήσουν οι αγορές και να εγγυηθούμε το μέλλον του ευρώ. Τώρα είναι η ώρα να επιβεβαιώσουμε όλοι μαζί ότι η Ευρώπη υπάρχει και ότι θα σταθούμε όλοι μαζί, για να υπερασπιστούμε το ευρώ. Και οι δικές μας συλλογικές αποφάσεις θα κρίνουν καθοριστικά το μέλλον όλων των λαών της περιοχής, της ίδιας της Ευρώπης, αλλά και της ευρύτερης γειτονιάς μας - Βαλκάνια, Καύκασο, Μέση Ανατολή, Μεσόγειο - τις σχέσεις μας με την εξελισσόμενη Δημοκρατική Αραβική Άνοιξη.

Ξέρω και ξέρουμε, ότι η Ευρώπη μπορεί. Το έχουμε αποδείξει στο πρόσφατο παρελθόν. Ας το αποδείξουμε και σήμερα, για το μέλλον της Ένωσής μας. Φίλες και φίλοι, ο δικός σας ρόλος είναι πλέον πιο κρίσιμος από ποτέ. Ξέρετε όλοι πολύ καλά πόσο έχω επιμείνει ο ίδιος, ώστε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ να είναι ένας χώρος γόνιμου και ανοιχτού διαλόγου, που αλλάζει τον πολιτισμό τού «yes sir», που είχε κυριαρχήσει για χρόνια στα κόμματα εξουσίας.

Και είμαι υπερήφανος για το γεγονός ότι εσείς ανεβάσατε τόσο ψηλά τον πήχη των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Ήταν και αυτός βασικός στρατηγικός στόχος στο προεκλογικό μας πρόγραμμα. Είμαι υπερήφανος που διδάσκουμε Δημοκρατία.

Και βεβαίως, ξέρω ότι σταθήκατε στο ύψος όλων των μέχρι τώρα προκλήσεων. Ξέρω καλά ότι κανένας από εσάς δεν θα επιτρέψει να θέσουμε πλέον σε οποιονδήποτε κίνδυνο την εφαρμογή της συμφωνίας του Ιουλίου για την Ελλάδα. Να θέσει σε κίνδυνο, δηλαδή, όλες τις θυσίες που έκαναν μέχρι σήμερα οι Έλληνες πολίτες. Είναι ένα εθνικό στοίχημα. Είναι ένας εφικτός στόχος. Αυτό δεν το επιβάλει μόνο το εθνικό συμφέρον, είναι και θέμα αξιοπρέπειας της χώρας μας.

Σας καλώ να δώσουμε μαζί μια αποστομωτική απάντηση σε όσους μας αμφισβητούν, σε όσους αμφισβητούν τους Έλληνες, την ικανότητά μας να πετύχουμε τους στόχους μας, σε όσους μας λοιδορούν και μας περιγράφουν ως τεμπέληδες ή ανίκανους. Θα τους διαψεύσουμε, θα τους δείξουμε ότι μπορούμε, ότι εμείς μπορούμε, ότι η Ελλάδα μπορεί.

Οι βουλευτές, σε όλη αυτή την πορεία, έχουν σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Και θα συνεχίσουν να το κάνουν, με διαρκή συμμετοχή στη διαμόρφωση των πολιτικών μας και των νομοσχεδίων μας ειδικότερα. Η υπεύθυνη στάση της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας θα εμποδίσει να διαμορφώσουν άλλοι διαφορετικά τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας. Είμαστε εδώ ενωμένοι, με την υπεύθυνη στάση μας. Και αυτούς, θα τους διαψεύσουμε.

Πολλοί έξω από αυτή την αίθουσα καραδοκούν να εκμεταλλευτούν διάφορες περιπτώσεις, διαφορετικών στάσεων, για να αλλάξουν δήθεν οι πολιτικές εξελίξεις. Εμείς είμαστε εδώ, για να αποδείξουμε ότι στεκόμαστε - όπως και αποδείξαμε - υπεύθυνα με την ψήφο μας στη δύσκολη αυτή πορεία.

Ο Ελληνικός λαός ξέρει ότι οι εκλογές δεν είναι λύση. Θέλει αλλαγές. Να μπορέσουμε να περάσουμε από αυτή την κρίση με σταθερότητα και σιγουριά. Και αυτό είναι που εμείς εγγυόμαστε. Βήμα - βήμα, αλλά αυτό εγγυόμαστε. Εκλογές θα γίνουν το 2013, όπως έχει επιλέξει ο Ελληνικός λαός.

Φίλες και φίλοι, στο μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα που έχουμε να εφαρμόσουμε, μακάρι να είχαμε τη στήριξη και άλλων σοβαρών πολιτικών δυνάμεων. Μακάρι και άλλοι να έρθουν και να πουν «όχι» στο λαϊκισμό, στο χάιδεμα των αυτιών, μόνο και μόνο για να κερδίσουν εκλογικά ποσοστά. Μέχρι σήμερα, αυτό δεν έχει συμβεί.

Η στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας παραμένει ίδια, να ποντάρει στην αποτυχία της χώρας. Και η Νέα Δημοκρατία, αμετανόητη, συνεχίζει να προωθεί ανεύθυνα παραμύθια ως προτάσεις, που αν εμείς υιοθετούσαμε, θα βρισκόμασταν χωρίς άλλο, χωρίς καλά - καλά να το πάρουμε χαμπάρι, στην έξοδο της χώρας μας από το ευρώ.

Αυτή είναι η πολιτική την οποία υιοθετούν; Αυτή είναι η πρακτική; Διότι στην ουσία αυτό ζητούν, αν και δεν το λένε. Αυτές οι πρακτικές και πολιτικές, τις οποίες προωθούν, εκεί μας οδηγούν νομοτελειακά.

Εμείς έχουμε πάρει αποφάσεις και έχουμε άλλες προτεραιότητες. Το ΠΑΣΟΚ παραμένει μεγάλο πολιτικό κόμμα, που εκφράζει το δημόσιο συμφέρον. Ένα κόμμα, που εκφράζει το συλλογικό συμφέρον, το καλό της πατρίδας. Δεν θα μετατραπούμε από υπεύθυνο προοδευτικό πολιτικό κόμμα, σε συνδικάτο, είτε συντεχνιών, είτε άλλων συμφερόντων, όπως έχει καταλήξει να είναι η Νέα Δημοκρατία.

Φίλες και φίλοι, σήμερα, και από εδώ, από αυτό το βήμα, θέλω να απευθυνθώ ξανά σε όλους τους Έλληνες και σε όλες τις Ελληνίδες. Τον αγώνα αυτό που δίνουμε, τον δίνουμε μαζί. Διότι μόνο αν δουλέψουμε μαζί, μόνο τότε θα τα καταφέρουμε.

Και εδώ, θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι. Μας ρωτούν: με ποιους είσαστε; Ποιοι είναι οι σύμμαχοί σας; Απαντώ: πρώτα απ' όλα, καμία κοινωνική ομάδα δεν είναι απέναντί μας. Απέναντί μας είναι ένα κακό σύστημα νοοτροπιών και πρακτικών, που μας πληγώνουν. Ένα σύστημα, που πρέπει να αλλάξει.

Απέναντί μας είναι, βεβαίως, όσοι δεν μπορούν αυτό να το κατανοήσουν. Όσοι δεν μπορούν να αλλάξουν. Αλλά τους ζητούμε να κάνουν και αυτοί την προσπάθεια. Μαζί μας είναι αυτός ο Έλληνας, αυτή η Ελλάδα, που ο καθένας μας έχει μέσα του, που ξέρει ότι πρέπει να αλλάξουμε, ότι μπορούμε και ότι, από ένα βήμα προσφοράς του καθένα, θα γίνουν δέκα θετικά βήματα για το κοινό συμφέρον.

Όπως είπα και στην Θεσσαλονίκη, εάν ο καθένας μας κάνει ένα βήμα συνεισφοράς, η χώρα μας θα κάνει δέκα βήματα μπροστά. Όση δουλειά κι αν κάνει η Κυβέρνηση, όση δουλειά κι αν κάνω εγώ, η Κοινοβουλευτική Ομάδα, όσο σκληρά κι αν διαπραγματευτούμε ως χώρα, δεν θα αλλάξει τίποτα, αν είμαστε μόνοι.

Δεν θα δει καλύτερες μέρες η χώρα, δεν θα μεταμορφωθεί. Χωρίς δουλειά από όλους μας, ναι, δεν θα αλλάξει ποτέ. Η συλλογικότητα, τούτη τη στιγμή, είναι πια προϋπόθεση. Προϋπόθεση για την πρόοδο, για την ευημερία όλων μας. Ξέρω και ξέρουμε, ότι η ελληνική οικογένεια δοκιμάζεται. Ξέρω πως τα οικονομικά όλων μας στενεύουν.

Ξέρω πως, κάθε φορά, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα νέο σκόπελο. Αλλά η πατρίδα μας, για το κοινό συμφέρον, αξίζει όλες μας τις δυνάμεις. Αξίζει να προσπαθήσουμε μέχρι τέλους. Έχουμε ήδη διανύσει μεγάλο μέρος της διαδρομής, με κόπο, με θυσίες, με την προσφορά όλων μας. Αλλά θα τα καταφέρουμε.

Η Ελλάδα που θέλουμε αξίζει τον αγώνα μας.

Αξίζει την υπομονή μας. Αξίζει την επιμονή μας.

Σας ευχαριστώ."

Δευτερολογία του Πρωθυπουργού και Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Γιώργου Α. Παπανδρέου, στη Συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος

"Αγαπητοί συνάδελφοι, να ευχαριστήσω και να συμφωνήσω με όσα ειπώθηκαν και από τον Γραμματέα, και από τον Πρόεδρο Απόστολο Κακλαμάνη, για την αγωνιστικότητα, την αποφασιστικότητα και τη βούληση αυτής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Αυτό νομίζω ότι είναι το πρώτο και ηχηρό συμπέρασμα από αυτή τη συνάντησή μας ότι, παρά τις δυσκολίες, παρά τα προβλήματα, εμείς είμαστε αποφασισμένοι.

Και αυτό είναι ένα μήνυμα, όχι μόνο για μας, είναι ένα μήνυμα και προς τον Ελληνικό λαό, ότι μπορεί να έχει μια σιγουριά και μια σταθερότητα, αλλά είναι και ένα μήνυμα και προς όλους εκείνους που μας υποβλέπουν, που μας λοιδορούν ή που θεωρούν ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να προχωρήσει σε αποφάσεις, για να αντιμετωπίσει την κρίση. Σε όλλους εκείνους, και στην Ευρώπη και αλλού, που εποφθαλμιούν και θα πόνταραν ή ποντάρουν στην αποτυχία μας. Και βεβαίως, η εμπειρία του Προέδρου, την οποία κατέθεσε και πάλι, είναι πάντα πολύτιμη - θα αναφερθώ και σ’ αυτήν.

Θέλω να ξεκινήσω, όμως, από το στόχο μας. Έχουμε ένα βασικό στόχο, που είναι η Ελλάδα της παραγωγής, η Ελλάδα της δημιουργίας, η παραγωγική Ελλάδα. Είναι ο στόχος μας και ξέρουμε ότι έχουμε τεράστιες δυνατότητες. Το ξέρουμε. Αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ, αυτό είναι το DNA του ΠΑΣΟΚ, ξέρει ότι η Ελλάδα μπορεί.

Και νομίζω ότι και εδώ πρέπει, όχι μόνο να μην ισοπεδώνονται, αλλά και να μην αυτομαστιγώνονται οι προσπάθειές μας - και όπως πολύ σωστά ειπώθηκε, πολλές δυνάμεις, ακόμα και ΜΜΕ, πολύ εύκολα το κάνουν αυτό - γιατί έχουμε και αποδείξεις. Παρά την κρίση, παρά τις δυσκολίες, παρά την τρομακτική πίεση, που δεν είχε η χώρα μας επί πολλές δεκαετίες, εγώ ανέφερα μερικά θετικά παραδείγματα στην Θεσσαλονίκη, αλλά σε έναν άλλο τομέα. Έχουμε πια μια στροφή στις εξαγωγές στον τομέα της γεωργίας. Έχουμε το άνοιγμα σε νέες αγορές, με ρεκόρ στον τουρισμό. Έχουμε την πράσινη ενέργεια, που είναι ένας τεράστιος πλούτος, τον οποίο πια αξιοποιούμε. Για πρώτη φορά, αξιοποιούμε το μεγάλο κοίτασμα γεωθερμίας στην Θράκη και το κάνουμε και αλλού.

Έχουμε ρεκόρ εξαγωγών, ρεκόρ 15ετίας. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, προωθούμε την έρευνα για πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Η παιδεία, η υγεία, ο πολιτισμός μας, μπορούν να αποτελέσουν και αυτοί αναπτυξιακούς τομείς, όχι απλώς τομείς κοινωνικής συνοχής, όπως πρέπει να είναι, αλλά προνοιακής πολιτικής, αν θέλετε.

Όπως για παράδειγμα με το νέο νομοσχέδιο για την ανώτατη παιδεία, με το οποίο θα ανοίξουμε τα πανεπιστήμιά μας και σε ξένους φοιτητές. Γιατί τα περιφερειακά Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, αντί να κοιτάνε τη μικρή αγορά - που δεν είναι πια αγορά, γιατί για μας είναι και δωρεάν η παιδεία - των Ελλήνων φοιτητών ή, αντί να εξάγουμε εμείς φοιτητές στο εξωτερικό, να μην κάνουμε εξαγωγή γνώσης, με ξένους φοιτητές που θα έρθουν να σπουδάσουν στα δικά μας περιφερειακά Πανεπιστήμια ή ΤΕΙ;

Το ίδιο και τα νοσοκομεία μας, όπου θα φέρνουμε ασθενείς για αποκατάσταση στα βουνά μας, στα νησιά μας, σε περιοχές που θα μπορούσαν να δώσουν δουλειά και ανάπτυξη για όλο το χρόνο.

Όπως και η ψηφιοποίηση των πολιτιστικών μας μνημείων, που μπορεί να αξιοποιηθούν πολύ σημαντικά σ’ αυτή την εποχή του διαδικτύου, ως προϊόντα τα οποία θα προβάλλουν τον πολιτισμό μας, αλλά θα μας φέρουν και σημαντικούς πόρους.

Το λέω αυτό, γιατί μιλάμε για την ύφεση και, πολλές φορές, υπάρχει μια παρεξήγηση, ως προς το γιατί έχουμε ύφεση. Είναι πολλοί οι λόγοι, βεβαίως. Πρώτα απ’ όλα, είναι η διεθνής κατάσταση, από το 2008 και μετά. Επίσης, είναι η πρόσφατη πίεση που υπάρχει σε αναπτυγμένες χώρες, με αφορμή την κρίση που επιτάθηκε με την περίπτωση της Ελλάδας, αλλά που μετά πέρασε και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως και στην Αμερική.

Είναι η ανασφάλεια που δημιουργεί η διεθνής κρίση και στη χώρα μας γιατί, όπως είπα και πριν, όταν υπάρχει ανασφάλεια, ο άλλος δεν θα επενδύσει. Ξέρω πολλούς ξένους επενδυτές που θέλουν να επενδύσουν, που περίμεναν τις αποφάσεις του Ιουλίου και περιμένουν να δουν τι θα γίνει, οι οποίοι λένε, «εγώ είμαι έτοιμος, θέλω όμως να δω ότι πατάω γερά, μήπως έχουμε κανένα στραβοπάτημα, μήπως επενδύσω και μετά αλλάξουν οι συνθήκες».

Άρα, λοιπόν, είναι πολύ σημαντικό να δώσουμε αυτή τη σταθερότητα. Η ανασφάλεια σημαίνει έλλειψη επένδυσης στον καταναλωτή, σε αυτόν που αποταμιεύει. Και θα ήταν πάρα πολύ εύκολο να λέμε ότι, φταίνε οι φορολογικοί συντελεστές ή το ότι δεν ρίχνουμε χρήματα, γενικά και αόριστα. Δεν φταίει αυτό, όμως.

Και έχουμε και το πρόσφατο παράδειγμα: το 2009, είχαμε και χαμηλότερους συντελεστές, και πολλά λεφτά - από δάνεια, βεβαίως, με 36 δις έλλειμμα. Και όμως, είχαμε βαθιά ύφεση, μείον 2%. Άρα, λοιπόν, δεν έφταιγαν ούτε οι συντελεστές, ούτε το ότι δεν ρίξαμε πολλά λεφτά. Και όπως πολύ σωστά ειπώθηκε και εδώ, ούτε το δημοσιονομικό θέμα ευθύνεται μόνον. Το θέμα είναι οι μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται η χώρα μας.

Έφταιγε και φταίει, κατ' αρχήν, το μοντέλο ανάπτυξης. Ποιες επιχειρήσεις διέπρεψαν, πόσες; Υπήρχαν και υπάρχουν πολλά θετικά και λαμπερά παραδείγματα, αλλά είναι μειοψηφία. Στην πλειοψηφία, βασιστήκαμε σε δάνεια, σε πελατειακή εξάρτηση από διάφορα προγράμματα του κράτους, μέσα από τα κοινοτικά προγράμματα και την σπατάλη. Δεν ήταν ανάπτυξη το να παίρνουμε επιδοτήσεις για προϊόντα και να τα ρίχνουμε σε χωματερές, ούτε είναι ανάπτυξη το να χρηματοδοτούμε μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες, μέσω της σπατάλης σε βάρος των Ασφαλιστικών Ταμείων.

Και η πορεία μας για την ανάπτυξη έχει προϋποθέσεις. Και αυτές είναι που υλοποιούμε. Πρώτα απ’ όλα, να αξιοποιήσουμε τους πόρους μας, όπως είπα, ενεργειακούς πόρους, πόρους από τα ακίνητα του Δημοσίου, από ιδιωτικοποιήσεις που, για αναπτυξιακούς λόγους, θέλουμε να τις κάνουμε με σωστό τρόπο, με απόλυτη διαφάνεια και, βεβαίως, με μεταφορά τεχνογνωσίας, αλλά και με τη δημιουργία συμμαχιών σε νέες αγορές.

Να αξιοποιήσουμε το ανθρώπινο δυναμικό, τη σωστή παιδεία. Επανακατάρτιση, επανεκπαίδευση εάν χρειάζεται, ώστε να μπούμε σε νέα επαγγέλματα, στις νέες ανάγκες της σύγχρονης οικονομίας, για να μπορούν οι νέοι μας και οι επιχειρήσεις μας, να ανταγωνιστούν με ποιοτικό τρόπο, όχι λόγω φτηνής εργασίας, τους νέους και τις επιχειρήσεις των άλλων χωρών.

Να στηρίξουμε τον αδύναμο πολίτη, να του δώσουμε μια γέφυρα για να συμμετάσχει στην οικονομία. Και βέβαια, να αξιοποιήσουμε και το ΕΣΠΑ γιατί, όπως πολύ σωστά ειπώθηκε, οι δημόσιες επενδύσεις πρέπει να συνεχιστούν. Πρώτα απ’ όλα, έχουμε ήδη μια μεγαλύτερη απορρόφηση, πολύ μεγαλύτερη από το 0%-3% του 2009, αλλά αυτό δεν μας αρκεί. Γι’ αυτό, έχουμε διεκδικήσει αυτή τη βοήθεια, η οποία τώρα προχωρά, ώστε να έχουμε μικρότερη εθνική συμμετοχή, για να μπορούμε πιο γρήγορα να εκταμιεύσουμε και πιο αποφασιστικά, με τεχνική βοήθεια, προκειμένου να σπάσουμε γραφειοκρατίες εντός της χώρας ή και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Και διεκδικήσαμε και υπάρχει μια γενικότερη διάθεση στήριξης, με επενδύσεις - ένα «Σχέδιο Μάρσαλ», όπως ειπώθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Ευρωζώνης τον Ιούλιο - για να στηρίξουμε επενδύσεις στη χώρα μας, ώστε να μπορούμε να αντιμετωπίσουμε, μέσα από την ανάπτυξη, και το χρέος τελικά, παρότι είναι πολύ ελαφρύτερο πλέον το χρέος μας με τις αποφάσεις αυτές.

Έχουμε επίσης ως προϋπόθεση τη Δημόσια Διοίκηση. Όλοι αναφερθήκατε, νομίζω, στη Δημόσια Διοίκηση. Χάσαμε – πολύς κόσμος το λέει – χρόνο, χάσαμε κάποιες δεκαετίες, όχι τα τελευταία δύο χρόνια. Δεν λέω ότι όλα έγιναν σωστά, αλλά έχουμε κάνει τα τελευταία δύο χρόνια περισσότερα απ’ όσα έγιναν επί πολλές δεκαετίες για τη Δημόσια Διοίκηση. Και μόνο με τον «Καλλικράτη» να μέναμε, που δεν είναι το μόνο βεβαίως, είναι πολλά ακόμα, θα είχαμε ήδη κάνει περισσότερα από πολλές άλλες κυβερνήσεις.

Ξέρουμε επίσης από την αρχή της θητείας μας, το λέγαμε, ότι δεν είμαστε εμείς η Δημόσια Διοίκηση. Εμείς είμαστε εκλεγμένοι εκπρόσωποι του Ελληνικού λαού, που υπηρετούμε τη βούλησή του, το κοινό συμφέρον. Πολλές φορές έχω πει, είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία, γιατί αυτή την εξουσία, όπως την ξέρουμε στην Ελλάδα και όπως λειτουργούσε μέχρι σήμερα, πρέπει να την αλλάξουμε.

Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι η Δημόσια Διοίκηση έχει μάθει να λειτουργεί διαφορετικά. Παρότι αλλάζει η κυβέρνηση, δεν σημαίνει ότι αυτόματα αλλάζει και η Δημόσια Διοίκηση. Και ξέρω ότι είναι πολύ εύκολο, ακόμα και λαϊκίστικα, να λέει η Αντιπολίτευση, «εσείς είσαστε το πρόβλημα».

Μα εμείς είμαστε εδώ για να αλλάξουμε τη Δημόσια Διοίκηση. Δεν βάζουμε απέναντι τον δημόσιο υπάλληλο, τον θέλουμε σύμμαχο. Αλλά βεβαίως, νοοτροπίες και πρακτικές, που εμείς εμφυσήσαμε, πρέπει να τις αλλάξουμε. Και πρέπει και ο ίδιος ο δημόσιος υπάλληλος να συμβάλει. Και όσο συμβάλει ο δημόσιος υπάλληλος, τόσο λιγότερα είναι τα βάρη για τον ίδιο, τόσο λιγότερες οι πιέσεις και τόσο καλύτερο το κράτος.

Δυστυχώς, όμως, έχει μάθει επί πολλές δεκαετίες να υπηρετεί φοβούμενος ευθύνες, να αντιδρά πελατειακά, να περιμένει τον ισχυρό να πάρει το τηλέφωνο. Και άλλοι, βεβαίως, έχουν μάθει να χρησιμοποιούν ιδιοτελώς την εξουσία ως φέουδο, για να μπορούν να εξυπηρετούν τις δικές τους ανάγκες. Αυτά είναι που πρέπει να αλλάξουμε.

Και είναι μεγάλες οι αλλαγές που έχουμε προωθήσει. Όπως είπα, είναι ο «Καλλικράτης», κατ' αρχήν, αλλά αυτό δεν αρκεί. Και όχι μόνο δεν αρκεί, αλλά ακόμα και σ’ αυτές τις θεσμικές αλλαγές, χρειάζεται και χρόνος. Σκεφθείτε: πρέπει να μάθουν τα καθήκοντα οι αιρετοί, να οργανωθούν σωστά οι Υπηρεσίες, να βρεθούν οι υπάλληλοι, να μεταφερθούν αρμοδιότητες - το ίδιο ισχύει για κάθε μεγάλη αλλαγή.

Μήπως και στην επέκταση της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, που είναι θέμα ενός κουμπιού, πόσες συσκέψεις δεν χρειάστηκε να κάνω εγώ, για να μπορέσει να προχωρήσει το μέτρο αυτό στη Δημόσια Διοίκηση και για να καμφθούν οι διάφορες αντιστάσεις πολλών γιατρών, που λέγανε ότι δεν ξέρουν κομπιούτερ; Και είπαμε πολύ απλά ότι, όποιος δεν βάλει κομπιούτερ, δεν θα συμβληθεί και, μέσα σε δύο εβδομάδες, το 95% συμβλήθηκε με το Δημόσιο. Μάθανε σε δύο εβδομάδες ή είχαν κάποιον; Δεν ήταν και τόσο δύσκολο δα!

Όμως, το βασικό επιχείρημα ήταν ότι «αυτό δεν μπορεί να γίνει στην Ελλάδα. Αυτά δεν γίνονται στην Ελλάδα». Και όμως, έγιναν. Να καταγράψουμε όλες τις αναπηρικές συντάξεις, που δεν τις δικαιούνται κάποιοι. Πατάς ένα κουμπί και, πρώτα απ’ όλα, πρέπει να τους ελέγξεις - θέλει χρόνο.

Ακόμα, δεν ξέραμε πόσοι ήταν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Το αυτονόητο. Όμως, προχωρούμε. Ο ΟΟΣΑ, μόλις δημοσίευσε, μετά από δική μας αίτηση, μεγάλες αλλαγές που πρέπει να γίνουν περαιτέρω στη Δημόσια Διοίκηση.

Μόλις υπογράψαμε με την Εσθονία – ναι, με αυτή τη μικρή χώρα του Βορρά – συμφωνία για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, γιατί αυτοί έφτιαξαν κράτος ουσιαστικά από το μηδέν και με παραδειγματικό τρόπο, έχοντας διαφάνεια και εξυπηρετώντας τον πολίτη μέσω διαδικτύου. Τέτοιες συμφωνίες θα κάνουμε με πάρα πολλά κράτη, σε κάθε τομέα που χρειάζεται τεχνική βοήθεια, από τη φορολογία μέχρι την υγεία, από την ηλεκτρονική συνταγογράφηση μέχρι τις προμήθειες, από το να μπορεί να γίνεται γρήγορα η ίδρυση και η αδειοδότηση μιας επιχείρησης, μέχρι και την πράσινη ενέργεια.

Πολλά έχουν γίνει, όπως και πολλά σωστά έχετε προτείνει και εσείς. Αυτό δείχνει την ανάγκη της συνεχούς διαβούλευσης, διότι υπάρχει εμπειρία για το οποιοδήποτε θέμα, δεν μιλάω μόνο για τα τοπικά, αλλά και για τις κλαδικές ή τομεακές πολιτικές, την οποία εμείς πρέπει να αξιοποιούμε. Πρέπει να αξιοποιούμε συνεχώς τις δικές μας εποικοδομητικές και άρτιες προτάσεις. Και όποτε το κάνουμε, τόσο καλύτεροι είναι οι νόμοι μας, τόσο καλύτερες είναι και οι αποφάσεις μας.

Αλλά κανένας νόμος, καμία απόφαση δεν είναι καλή, αν δεν κριθεί στην πράξη. Και η πράξη μάς δίνει το έναυσμα να αξιολογήσουμε, αλλά και να διορθώσουμε τις όποιες αδυναμίες. Και δεν πρέπει αυτό να το φοβόμαστε. Τις διορθωτικές κινήσεις δεν πρέπει να τις φοβόμαστε.

Δεν πρέπει να αισθανόμαστε ενοχή, επειδή αλλάζουμε κάτι που εφαρμόζουμε, αν βλέπουμε ότι είναι λάθος. Τότε, θα έπρεπε από την αρχή να πούμε, «αυτή είναι η αλήθεια», να περάσουμε ένα νόμο και όλοι να είμαστε ευχαριστημένοι. Η ζωή είναι μια συνεχής δοκιμασία, αρκεί όμως να ξέρουμε τους στόχους - και τους ξέρουμε - να ξέρουμε την πορεία και να είμαστε σταθεροί σε αυτά, αλλά και ειλικρινείς για το τι δουλεύει και τι δεν δουλεύει.

Θεωρώ όμως ότι αυτή η Κυβέρνηση είναι από τις πιο αποτελεσματικές, για να μην πω η πιο αποτελεσματική πολλών δεκαετιών. Αλλάξαμε την παιδεία, το ασφαλιστικό, την πρωτοβάθμια υγεία, φέραμε αξιοκρατία, πάμε σε κοινές μετοχές εάν χρειαστούν βοήθεια οι τράπεζες, κόβουμε τις αναπηρικές συντάξεις «μαϊμού» - μερικά από αυτά, τα οποία ξέρουμε πόσα χρόνια μας ταλαιπωρούσαν.

Τέθηκε το θέμα και κάθε φορά τίθενται δραματικά διλήμματα, «γιατί τώρα πάλι μέτρα, ποιος και γιατί φταίει, γιατί δεν φτάνουμε στους στόχους;», ή και για την αξιοπιστία μας. Πρώτα απ’ όλα, φτάνουμε στους στόχους. Έχουμε μικρές αποκλίσεις. Είναι αποκλίσεις, αλλά είναι μικρές.

Δεύτερον, χτίζουμε την αξιοπιστία μας. Τρίτον, είναι μια μάχη. Θα δίνονται μάχες. Και πολύ σωστά αρκετοί είπαν, και ο Πρόεδρος Κακλαμάνης, ότι δε διακυβεύεται μόνο το οικονομικό μας μέλλον, διακυβεύεται ακόμα και η ασφάλεια της χώρας, η σιγουριά της χώρας ευρύτερα.

Πολύ σωστά μερικοί, αλλά και ο ίδιος, περιέγραψαν την κατάσταση ως κατάσταση πολέμου, που έχουμε μπροστά μας. Και αυτό είναι ένα μήνυμα που πρέπει να περάσουμε στην ελληνική κοινωνία. Δεν είναι μια συνηθισμένη μάχη, δεν είναι μια συνηθισμένη εποχή. Και σ’ αυτές τις μάχες και σ’ αυτούς τους πολέμους, δεν ξέρεις τι μπορεί να σου προκύψει αύριο, τι άλλους εχθρούς θα βρεις, τι άλλο κλίμα μπορεί να βρεις.

Άλλο το κλίμα πριν από 3 μήνες, άλλο το κλίμα πριν από 2 μήνες, άλλο το κλίμα πριν από 2 ημέρες. Βλέπουμε μια τεράστια ρευστότητα σε διεθνές επίπεδο. Το είπε και ο Βαγγέλης Βενιζέλος, ένα μεσαίος οίκος αξιολόγησης υποβάθμισε κατά μία βαθμίδα τις ΗΠΑ και παρ' ολίγο να μπούμε γι’ αυτό το λόγο σε μια νέα διεθνή ύφεση.

Αυτά είναι που αντιμετωπίζουμε και γι' αυτά πρέπει να θωρακίσουμε τους εαυτούς μας. Γι’ αυτό θέλουμε να πάμε σε ένα πρωτογενές πλεόνασμα. Γι’ αυτό λέμε να σταθούμε στις δικές μας και όχι σε δάνειες δυνάμεις. Είναι στρατηγικός στόχος για την αυτονομία μας, για την ανεξαρτησία μας, για να μπορούμε να ορίζουμε εμείς την τύχη μας, για να μπορούμε να εγγυηθούμε την ποιότητα ζωής, την ευημερία, την κοινωνική συνοχή και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Είναι πάρα πολύ σημαντικά όλα αυτά. Περνάμε μια μεταβατική περίοδο, όμως, στη διάρκεια της οποίας χρειαζόμαστε τη βοήθεια των εταίρων μας, χρειαζόμαστε τη στήριξη των εταίρων μας, όχι για να ξαναπάμε πίσω στα παλιά, αλλά για να μπορούμε ακριβώς - αυτός είναι ο δικός μας, πρώτος στρατηγικός στόχος και μέλημα - να σταθούμε στα δικά μας πόδια. Δεν είναι στόχος της Τρόικας, ή δεν είναι μόνο στόχος της Τρόικας, είναι πρώτα απ’ όλα δικός μας στόχος.

Και η Τρόικα, όπως έχω πει, δεν είναι εδώ γιατί θέλει να αποτύχουμε. Ακόμα κι αν διαφωνήσουμε με την Τρόικα, ακόμα κι αν έχουμε διαφορετικές θεωρίες, κοσμοθεωρίες αν θέλετε, δεν είναι μια Τρόικα που θέλει να αποτύχει η Ελλάδα ή ο Ελληνικός λαός. Θέλει να πετύχουμε και πάνω σ’ αυτή τη βάση κινούμαστε κι εμείς.

Αλλά, όπως σας είπα, ζούμε σ’ ένα περιβάλλον, μέσα στο οποίο δεν μπορεί κανείς να προβλέψει απόλυτα τις αλλαγές, γιατί είναι τόσοι οι αστάθμητοι παράγοντες. Γι’ αυτό, εμείς πρέπει να είμαστε εντάξει στα δικά μας.

Σε ό,τι αφορά τα θέματα φορολογικής πολιτικής και αδικίας: πρώτα απ’ όλα, και το ίδιο το μέτρο, το οποίο αυτή τη στιγμή προτείνουμε να ψηφιστεί στη Βουλή, είναι ένα μέτρο που θεωρούμε ότι έχει όλα τα εχέγγυα της μεγαλύτερης δυνατής κοινωνικής δικαιοσύνης. Αν μπορεί να γίνει ακόμα πιο δίκαιο κοινωνικά, ακόμα καλύτερα, μέσα από τις συζητήσεις.

Αν θέλετε, είναι ένα μέτρο που αντανακλά την ανάγκη να χτυπήσουμε τη φοροδιαφυγή με ένα τρόπο ισονομίας και δίκαιης κατανομής των βαρών. Κάτι που πράγματι όλοι σας πολύ σωστά τονίσατε. Στα θέματα φορολογικής πολιτικής είναι βεβαίως και οι μηχανισμοί, που είναι όπως πολύ σωστά είπατε η βασική αδικία, όταν υπάρχει φοροδιαφυγή. Αλλά και πέρα από τους μηχανισμούς, πρέπει και όλοι οι πολίτες να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Το λέω, διότι το κίνημα «Δεν πληρώνω», για παράδειγμα, σήμερα το πληρώνει ο Ελληνικός λαός. Γιατί το κίνημα «Δεν πληρώνω» δίνει άλλοθι σε αυτούς που θέλουν να φοροδιαφεύγουν. Δίνει το κλίμα, το υπόβαθρο, το ηθικό υπόβαθρο, ότι είναι καλό να μην πληρώνεις, ότι είναι δίκαιο, ότι είναι αντίσταση σε κάποιους να μην πληρώνεις τους φόρους σου, «αντιστέκομαι στο κακό κράτος, στο κακό Διεθνές Νομισματικό Ταμείο».

Αν δώσουμε αυτό το ηθικό υπόβαθρο, θα τα πληρώσει ο Ελληνικός λαός τελικά. Και γιατί να μην φτιάξουμε το κίνημα, όπως είπα, «Δεν πληρώνω την ανομία, το φακελάκι, το γρηγορόσημο»; Το κίνημα «Δεν λαδώνω», όπως κάποιος το ονόμασε στο Πολιτικό Συμβούλιο, προχθές. Άρα, λοιπόν, έχουμε όλοι ευθύνες. Άλλοι περισσότερες, άλλοι λιγότερες.

Στο θέμα της αδικίας: είναι βασικό στοιχείο συνοχής η άρση της αδικίας. Αλλά δεν δέχομαι ότι εμείς, αυτή η Κυβέρνηση δεν παλεύει, δεν πασχίζει, δεν συγκρούεται με τη διαφθορά, ακόμα και με τα μεγάλα συμφέροντα. Ναι, συγκρουόμαστε και με τα μεγάλα συμφέροντα και θέλουμε να βάλουμε τάξη και να έχουμε σχέσεις καθαρές με όλους, είτε είναι τράπεζες, είτε είναι Μέσα Ενημέρωσης, είτε είναι επιχειρηματίες. Και θα συγκρουόμαστε με όσους υπονομεύουν, με όσους φοροδιαφεύγουν και με όσους προκαλούν με την ανομία.

Να μιλήσουμε για τις πολιτικές υποθέσεις διαφθοράς; Εμείς ανοίξαμε τις υποθέσεις αυτές, χωρίς καμία διάθεση ρεβανσισμού. Απόδειξη ότι δεν σταματήσαμε τον έλεγχο, έξω από την πόρτα τη δική μας. Θελήσαμε να ρίξουμε φως σε όλα. Και αυτό, σε μεγάλο βαθμό, το πετύχαμε μέσω των Επιτροπών.

Είχαμε όμως, θυμίζω, την πλειοψηφία τότε της Νέας Δημοκρατίας, που έκλεισε τη Βουλή πριν ξεκινήσει η όποια διερεύνηση, για να γίνει - όπως ήθελε - η παραγραφή. Θυμίζω ότι η Νέα Δημοκρατία έφυγε από τη Βουλή, ως συμπολίτευση. Ως συμπολίτευση έφυγε από τη Βουλή, για να μην ψηφίσει. Ποτέ δεν είχε γίνει αυτό στο παρελθόν, η πλειοψηφία να φεύγει από τη Βουλή. Αλλά το ίδιο έκανε και ως Αντιπολίτευση, για να μη διερευνηθούν οι ευθύνες των δικών της στελεχών. Δεν έχει ευθύνες;

Θυμίζω ότι η παραδοσιακή Αριστερά απέρριψε προτάσεις για παραπομπή, ενώ κατηγορεί για έλλειψη δικαιοσύνης κ.λπ. Θυμίζω ότι η Δικαιοσύνη, στην οποία παραπέμψαμε αποφάσεις, χωρίς να κρίνω τις αποφάσεις της, είπε ότι τα εγκλήματα είχαν παραγραφεί. Όχι με δική μας ευθύνη, όμως, όχι με ευθύνη του ΠΑΣΟΚ. Δεν είμαστε εμείς που πρέπει να απολογηθούμε για τις πράξεις άλλων.

Θέλω να επαναλάβω, επειδή το θέμα του αισθήματος δικαίου είναι πολύ βασικό - και το αναφέρατε κι εσείς – ορισμένα πράγματα που είπα και στην Θεσσαλονίκη. Ότι από το 2004 που ανέλαβα, έθεσα ως θέμα αιχμής, το θέμα της αντιμετώπισης της διαφθοράς από το ΠΑΣΟΚ και στάθηκα με συνέπεια απέναντι σε εκφραστές αυτών των πρακτικών και συνεχίζω αταλάντευτα σ’ αυτή την πορεία.

Έχουμε σημαντικά δείγματα γραφής, που είναι δείγματα της βούλησής μας, έστω και αν τα αποτελέσματα πρέπει να πολλαπλασιαστούν, αλλά είναι δείγματα της βούλησής μας, όχι μόνο για δημοσιονομικούς λόγους - να αντιμετωπίσουμε το θέμα του εθνικού φορολογικού συστήματος, ώστε να χτυπηθεί η φοροδιαφυγή - αλλά και για λόγους ισονομίας και συνοχής. Και πριν από μερικές ημέρες, κάτι που δεν έκανε καμία προηγούμενη κυβέρνηση, τολμήσαμε να δώσουμε στη δημοσιότητα καταλόγους μεγαλο-οφειλετών. Κάναμε το ίδιο, όπως και συνεχίζουμε να κάνουμε, και στο χώρο του ποδοσφαίρου. Όπως και με την αναγκαστική είσπραξη των μεγαλο-οφειλετών του Δημοσίου.

Όπως διακόψαμε συμβάσεις πλέον των 350 γιατρών και φαρμακοποιών με τα Ταμεία, λόγω της παράνομης συνταγογράφησης και εκτέλεσης συνταγών. Όπως κάναμε πρόσφατα, προ ημερών, με συλλήψεις για λαθρεμπόριο πετρελαίου – θυμάμαι πόσες φορές ειπώθηκε και εδώ, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, αυτό το ζήτημα. Όπως κυνηγάμε χωρίς καμία παραχώρηση συντάξεις και επιδόματα «μαϊμού» - πάνω από 20.000 τέτοιες συντάξεις έχουν διακοπεί - και ούτω καθ' εξής.

Και βέβαια, προχωράμε σε αλλαγές και στο πολιτικό σύστημα. Πολύ σωστά, παραγωγική Ελλάδα σημαίνει ένα πολιτικό σύστημα, αντάξιο των προσδοκιών και των δικαιωμάτων των πολιτών. Με νόμο για τις εκλογικές δαπάνες, με αναθεώρηση του Συντάγματος, με ένα νέο πλαίσιο για δημοψηφίσματα, με κανόνες με τους οποίους ενισχύουμε τη διαφάνεια, με «πόθεν έσχες» όχι μόνο των πολιτικών, αλλά και των δικαστών και των δημοσιογράφων, με νέο εκλογικό νόμο. Και όλα αυτά προχωρούν.

Προσπαθούμε να ρίξουμε φως σε υποθέσεις διαφθοράς. Διαπιστώνουμε βεβαίως και αντιστάσεις. Η Δικαιοσύνη πολλές φορές αργεί ή, με την πρακτική της, αρνησιδικεί. Επιχειρούμε να νομοθετούμε για να αλλάξει το κράτος, αλλά καθυστερεί η Δημόσια Διοίκηση να μπει στη νέα εποχή.

Πάμε να ανοίξουμε και να απελευθερώσουμε δυνάμεις και αντιδρούν - πολλές φορές λογικά - όσοι ήταν βολεμένοι με προνόμια. Από τις τράπεζες, ζητάμε τη στήριξη της πραγματικής οικονομίας, οι οποίες βεβαίως βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση, αλλά έχουν και οι ίδιες ευθύνες.

Γι’ αυτό, έχουμε πει: κοινές μετοχές. Ναι, το ελληνικό κράτος θα δώσει, αλλά κοινές μετοχές, που σημαίνει ότι θα υπάρχει ο αναγκαίος έλεγχος και, βεβαίως, και απόδοση για τον Έλληνα πολίτη

Όλα αυτά είναι μερικά, αλλά σημαντικά δείγματα για το τι έχουμε κάνει και πώς προχωρούμε. Χρειάζονται πολλά ακόμα για να φτιάξουμε ένα κράτος ευνομίας. Χρειάζεται να αλλάξουν και τα Μέσα Ενημέρωσης, όπως πολύ σωστά είπε και ο Πρόεδρος, που πολλές φορές περνούν ένα κλίμα αυτομαστιγώματος της Ελλάδας, έλλειψης αυτοπεποίθησης, εύκολης μοιρολατρίας, αλλά και αντιπαραγωγικά πρότυπα τύπου «star system» για τη νεολαία.

Γι’ αυτό και η δημόσια τηλεόραση θα αναβαθμιστεί. Όχι «υποβαθμιστεί», αναβαθμιστεί. Και βεβαίως, θα μπουν κανόνες για όλα τα Μέσα Ενημέρωσης, αλλά ακόμα και στο χώρο των blogs, που εγώ είμαι από τους πρώτους που τα προώθησα, όπως προώθησα και το θέμα του διαδικτύου. Αλλά βεβαίως, αυτό δεν σημαίνει ότι ο καθένας, ανωνύμως, μπορεί να λασπολογεί ή να προτρέπει ακόμα και σε βία, ακόμα και σε δολοφονία, διότι αυτά τα έχουμε δει σε blogs και αυτά είναι θέματα, τα οποία δεν επιτρέπει μια ευνομούμενη Πολιτεία.

Το θέμα της διαβούλευσης: συμφωνώ απολύτως, το ξέρετε πολύ καλά, με τις παρατηρήσεις σας. Και θα συνεχίσω να αξιολογώ και τους Υπουργούς, μέσα από τη διάθεσή τους γι' αυτή τη διαβούλευση. Μια διαβούλευση, κατ' αρχήν, των Υπουργών με τους αρμόδιους βουλευτές και ΚΤΕ, αλλά βεβαίως και με ολόκληρη την ελληνική κοινωνία.

Είναι για μας βασικό στοίχημα και, θα έλεγα, μας διακρίνει, μας χαρακτηρίζει, είναι ένα ιδεολογικό στοίχημα. Γιατί; Διότι εμείς, βεβαίως, δεν μπορούμε να ορίσουμε το διεθνές περιβάλλον ή το οικονομικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο θα δουλεύουμε. Και δεν μπορούμε να προβλέπουμε τα εμπόδια ή τις εξελίξεις σε παγκόσμιο ή ευρωπαϊκό επίπεδο.

Μπορούμε όμως να θέσουμε από κοινού τις κατευθύνσεις μας, τους στόχους μας, να συναποφασίζουμε πολιτικές και να εγγυηθούμε, πρώτα απ' όλα, για την αποτελεσματικότητα των όσων εμείς αποφασίζουμε, αλλά και δεύτερον να λαμβάνουμε υπόψη στις αποφάσεις μας το αίσθημα Δικαίου. Ακόμη και οι δύσκολες θυσίες που απαιτούνται, δεν μπορεί παρά να διαπνέονται από την προσπάθειά μας για ισοβαρή κατανομή των υποχρεώσεων. Και αυτό είναι που μπορεί να μας δώσει η διαβούλευση.

Η διαβούλευση, όμως, κάνει κοινωνούς και την κοινωνία, και τον πολίτη, τον κάθε ενδιαφερόμενο, ώστε να καταλαβαίνει τα διλήμματα, να καταλαβαίνει ποιες είναι οι επιλογές και ποιες είναι και οι πραγματικές επιπτώσεις κάθε επιλογής. Ώστε όταν καταλήγουμε, όταν νομοθετούμε, και θα ξέρει γιατί φτάσαμε εκεί, και βεβαίως θα ξέρει και ότι πρέπει να υπάρξει και η εφαρμογή. Θα συμβάλλει δηλαδή και στην εφαρμογή η σωστή διαβούλευση.

Θέλω όμως να θυμίσω ότι, εμείς έχουμε ήδη νομοθετήσει και αναβαθμίσει το Κοινοβούλιο, με τις δύο αναγνώσεις. Θα πρέπει να υπάρξει ακόμη μεγαλύτερη συνεργασία, αλλά σε ένα μεγάλο βαθμό έχει καλυτερεύσει με τους ΚΤΕ.

Στο διαδίκτυο - αυτό δεν γινόταν πριν - δημοσιοποιούνται όλες οι αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, πριν έρθουν για νομοθέτηση στη Βουλή. Και βεβαίως, μου ζήτησε - και αυτό πρέπει να προχωρήσει - η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, η λεγόμενη «ΟΚΕ», να παίρνει τα νομοσχέδια, ώστε οι κοινωνικοί εταίροι να τα αξιολογούν, παρ' ότι μπορούν να το κάνουν και μέσα από το διαδίκτυο, αλλά να το κάνουν και επισήμως, από τα Υπουργεία και από τη Βουλή. Βεβαίως, οι ακροάσεις βοηθούν πάρα πολύ και αυτό είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό ζήτημα.

Ένα θέμα, επίσης, είναι το δημόσιο συμφέρον, στο οποίο θα ήθελα να αναφερθώ και εγώ. Κάποιος πολύ σωστά είπε ότι δεν είναι συνάθροισμα προσωπικών ή συντεχνιακών συμφερόντων το δημόσιο συμφέρον, όμως, σημαίνει τελικά καλύτερη ζωή και καλύτερη προσωπική προοπτική, εάν υπηρετήσουμε το δημόσιο συμφέρον. Αρκεί να το υπηρετήσουμε.

Επειδή το κράτος δεν υπηρετούσε το δημόσιο συμφέρον, αναγκαζόταν ο κάθε πολίτης να βολευτεί. Εκεί πηγαίναμε τον Έλληνα πολίτη. Δεν μπορούσε να βρει το δίκιο του ή δεν είχε τις σωστές Υπηρεσίες από το κράτος και έπρεπε να βολευτεί και εθίστηκε σε αυτή την αντίληψη, στο προσωπικό βόλεμα.

Αλλά το δημόσιο συμφέρον και το προσωπικό συμφέρον για κάθε πολίτη, δεν χρειάζεται να συγκρούονται. Το αντίθετο. Διότι αν έχεις ένα σωστό σύστημα υγείας, αυτό είναι για το δημόσιο συμφέρον, αλλά είναι και για το προσωπικό συμφέρον του καθενός. Αν έχεις ένα σωστό εκπαιδευτικό σύστημα, είναι για το δημόσιο συμφέρον, είναι όμως και για το προσωπικό συμφέρον του καθενός. Αν έχεις ένα σωστό σύστημα πρόνοιας, είναι για το δημόσιο συμφέρον, είναι όμως και για το συμφέρον εκείνων που το έχουν ανάγκη.

Παίρνω ως παράδειγμα τους πόρους για την ανεργία, επειδή είναι ένα μεγάλο θέμα. Έχουμε πολλούς κοινοτικούς πόρους, που δεν απορροφούνται. Πολλά χρόνια, όχι τώρα. Και αυτοί που απορροφούνται, δεν έχουν συνήθως το απαραίτητο αποτέλεσμα. Γιατί; Διότι και εδώ είχαμε μια πελατειακή λογική, οι πόροι αυτοί γίνονταν βορά μεσαζόντων, διαφόρων ΙΕΚ, ή ΚΕΚ, ή άλλων φορέων και, αντί να πηγαίνουν στον καταρτιζόμενο, πήγαιναν σε αυτούς τους μεσάζοντες.

Έχουμε 3,5 δις να αξιοποιήσουμε. Αυτά τώρα πάνε στον καταρτιζόμενο με μια άλλη λογική. Δίνουμε το κουπόνι σε κάθε έναν καταρτιζόμενο που, ανάλογα με τις δυνατότητές του, θα μπορεί παραδείγματος χάριν να πάει σε μια πιστοποιημένη ιδιωτική Σχολή, για ταχύρρυθμη εκπαίδευση με το κουπόνι αυτό, το οποίο θα του δίνει κάτι και για τα προς το ζην. Ή θα μπορεί να πάει ακόμη και σε ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα, αν θέλει να κάνει μια μετεκπαίδευση, το οποίο επίσης θα χρηματοδοτείται.

Άρα, με αυτό τον τρόπο, θα μπορεί να επιλέγει ο ίδιος και να αξιολογεί ο ίδιος ο καταρτιζόμενος. Είναι μια άλλη αντίληψη, που θα αφορά πάρα πολλούς, όχι μόνο νέους, αλλά και πάρα πολλούς ανέργους, όπως είπε και ο Γιώργος Κουτρουμάνης χθες – περίπου 200.000 ανθρώπους.

Κλείνοντας, θέλω να συμφωνήσω ότι, όπως ειπώθηκε και στην αρχή, Κυβέρνηση και βουλευτές - η δική μας Κοινοβουλευτική Ομάδα - δίνουμε τη μάχη και εντός και εκτός Ελλάδας. Είπε η Ροδούλα Ζήση - και σωστά - ότι δίνουμε μια μάχη και στα Κοινοβούλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή και στο Ευρωκοινοβούλιο.

Και αυτό πρέπει να συνεχιστεί και θα πρέπει να οργανωθεί και από εμάς τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες, ώστε να συμβάλουμε στο να μεταφέρουμε μια πραγματική εικόνα της μάχης που δίνουν ο Ελληνικός λαός και αυτή η Κυβέρνηση, αντιμέτωποι με την κρίση, αλλά να μεταφέρουμε και την πεποίθηση της δικής μας σταθερότητας στο να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση και να φτάσουμε τους απαραίτητους στόχους.

Τέθηκε επίσης σειρά θεμάτων, που είναι τοπικά ή περιφερειακά και, όπως είπε και ο Γραμματέας, δεσμεύομαι να συνεχίσουμε συστηματικά τις περιφερειακές μας συσκέψεις με επιμέρους Υπουργούς, όπως έγινε και στο παρελθόν, και να λύνουμε επιτόπου πολλά χρόνια ή τρέχοντα προβλήματα, με τρόπο πιο αποτελεσματικό, πάντα βέβαια σε συνεργασία με τις περιφερειακές αυτοδιοικητικές δομές.

Για την Ευρώπη, ξέρετε, είμαστε σε ένα κλίμα αρνητικό, σε έναν ευρωσκεπτικισμό, αλλά και σε ένα συντηρητικό κλίμα. Συντηρητικό είναι να κατηγορείς ένα λαό, αντί να δεις τα βαθύτερα προβλήματα μιας χώρας ή ακόμη και μιας Ένωσης. Αυτό είναι πραγματικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε.

Εδώ, όμως, πρέπει να πω, επειδή ρώτησε κάποιος αν μπορούμε να αντέξουμε, ότι πρέπει να αντέξουμε. Είναι μια δύσκολη στιγμή, είναι μια δύσκολη πορεία, αλλά είμαστε κοντά στους στόχους. Πρέπει να αντέξουμε και πρέπει να αντέξει και ο κόσμος.

Αν είμαστε κοντά και εμείς στον κόσμο, αν εξηγήσουμε, αν συμπαρασταθούμε, αν δούμε πράγματι τα μεγάλα προβλήματα, εμείς θα βρούμε τρόπους να μετριάσουμε αυτή τη δύσκολη στιγμή, για να υπάρξει και μια γέφυρα για τη νέα εποχή, που θα είναι μια εποχή ευημερίας, ανάπτυξης και προόδου.

Και όπως και εσείς είπατε, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ είναι μια γροθιά και είναι και αποφασισμένη. Και αυτό, το απέδειξε η σημερινή συνεδρίαση, γεγονός που αποτελεί ένα πολύ ισχυρό μήνυμα. Αλλά δεν αρκούν ούτε η Κυβέρνηση, ούτε οι Υπουργοί, ούτε οι 154 βουλευτές.

Όπως είπε ο Πρόεδρος, πρέπει να βγάλουμε όλοι μας τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες, που μπορεί να βρίσκονται μέσα στον καθένα μας. Και δεν βάζουμε απέναντι κάποιες κοινωνικές ομάδες, όπως είπα, αλλά θέλουμε να βρούμε μέσα μας εκείνο τον Έλληνα, εκείνη την Ελλάδα, που πραγματικά ξέρουμε ότι υπάρχει, της αυτοπεποίθησης και της μεγάλης αλλαγής.

Τον Έλληνα που ξέρει ότι η Ελλάδα μπορεί να σταθεί στα δικά της πόδια, χωρίς δάνειες δυνάμεις. Την παραγωγική και δημιουργική Ελλάδα. Και αυτή η πορεία είναι ιστορική, όπως είναι ιστορική και η στάση αυτής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Σας ευχαριστώ όλους γι' αυτή την εθνική πατριωτική στάση."