Αρχική σελίδα Εξόρμηση των ιδεών Η στρέβλωση της αλήθειας και η βιασύνη για την αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ
Η στρέβλωση της αλήθειας και η βιασύνη για την αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ
Είναι παροιμιώδης και θα μείνει στην ιστορία ως μνημείο της φαυλότητας η στρέβλωση της αλήθειας και η αντιφατικότητα των επιχειρημάτων με την οποία παρουσιάζουν τα γεγονότα πριν και μετά την 26η Οκτωβρίου τα περισσότερα εκδοτικά συγκροτήματα στη χώρα μας.

Την πρώτη βδομάδα τα περισσότερα παρουσιάζουν το μνημόνιο ΙΙ ως καταστροφή για τη χώρα μας με σύσσωμη την αντιπολίτευση και όταν ο Γιώργος Παπανδρέου πήρε την πρωτοβουλία για δημοψήφισμα – να αποφασίσει ο λαός για αυτό που θέλει - άρχισαν ομοβροντία εναντίον του με τόσους χαρακτηρισμούς και ύβρεις ότι κινδύνευε το μέλλον της χώρας.

 

Οι ίδιοι δηλαδή που τον κατηγορούσαν γιατί υπέγραψε τη συμφωνία με τους Ευρωπαίους την 26 Οκτωβρίου, τον κατηγορούσαν μετά γιατί έθεσε σε κίνδυνο αυτή τη συμφωνία με τους Ευρωπαίους.

Αμέτρητο μελάνι χύθηκε για να παρουσιάσουν την πρόταση για το δημοψήφισμα ως πολιτικό έγκλημα αποσιωπώντας την ίδια στιγμή ότι χάρις σ’αυτή τη στρατηγική κίνηση Παπανδρέου αναγκάστηκαν να σχηματίσουν κυβέρνηση συνεργασίας και να υπογράψει και ο Σαμαράς τη σύμβαση.

Η καταφανής αυτή στρέβλωση της αλήθειας για κάθε σκεπτόμενο πολίτη δε θα είχε βέβαια πρακτικό αποτέλεσμα χωρίς την εσωκομματική προδοσία.

Προδοσία στις αρχές της Σοσιαλδημοκρατίας που έχει μια ολοκληρωμένη πολιτική ατζέντα για τη ν Ευρώπη και υποταγή στην εγχώρια μιντιοκρατία έναντι του ανταλλάγματος της προσωπικής προβολής…

Ποιον ωφελεί η βιασύνη στην αλλαγή ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ

Μέσα στον πανικό της κατάρρευσης του πολιτικού μας συστήματος που συμπαρασύρει προς την έξοδο τους περισσότερους εκπροσώπους του και βουλευτές, τα μίντια καλλιεργούν την ψευδαίσθηση ότι κάποιοι από αυτούς θα γλιτώσουν και θα επανεκλεγούν αρκεί να φορτώσουν στον αρχηγό τους όλες τις ευθύνες με αντίτιμο την εξασφάλιση προβολής και δημοσιότητας που προσφέρουν από την θέση που κατέχουν τα μίντια στη χώρα μας.

Στην πραγματικότητα και όπως φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις ούτε το ένα τρίτο δεν πρόκειται να επανεκλεγεί και ιδιαίτερα στο χώρο του ΠΑΣΟΚ που πληρώνει το βαρύτερο τίμημα της διακυβέρνησης αυτή την περίοδο.

Ούτε η αποφυγή της λήψης μέτρων ούτε η αποφυγή ανάληψης της ευθύνης μπορούν να πείσουν την κοινωνία όσο τηλεοπτικό χρόνο και να τους διαθέσουν τα μίντια για τον καθένα ξεχωριστά.

Πολλοί μάλιστα από αυτούς που διαχωρίζουν τη θέση τους από τον Παπανδρέου και νομίζοντας πως έτσι θα επωφεληθούν, ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα προκαλούν στη λαϊκή βάση του ΠΑΣΟΚ.

Η αντίληψη μάλιστα της επίσπευσης των διαδικασιών για την αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ εκμηδενίζοντας και όλα τα θετικά μέτρα των μεταρρυθμίσεων αυτής της διετίας μάλλον τα αντίθετα αποτελέσματα μπορεί να επιφέρει.

Γιατί εύλογο είναι το ερώτημα.

Ποια ήταν η δική τους εναλλακτική θέση στο πρόβλημα; Να φύγει ο Παπανδρέου μόνο;

Ο επόμενος που θα έρθει έχει διαφορετική πολιτική και σε ποιον τομέα;

Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα θα τεθούν από την λαϊκή βάση στο επόμενο άμεσο διάστημα.

Τι συμφέρει λοιπόν τους βουλευτές και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ; Να επισπεύσουν τις διαδικασίες και να αποχωρήσουν μία ώρα αρχύτερα από το πολιτικό σκηνικό, χωρίς να αξιοποιήσουν στο μεσοδιάστημα το μοίρασμα της ευθύνης με τους άλλους συν - κυβερνούντες ή να εκμεταλλευτούν και να αξιοποιήσουν όσο περισσότερο γίνεται το χρόνο για να κατανοήσει η κοινή γνώμη τις αντικειμενικές δυσκολίες και την ανάγκη επώδυνων μέτρων για τη διάσωση της χώρας.

Ούτε ένας σοβαρό επιχείρημα δεν υπάρχει πως η επίσπευση ωφελεί τους βουλευτές και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Η επίσπευση ωφελεί προφανέστατα τους στόχους και τις επιδιώξεις της χρεωκοπημένης μιντιοκρατίας στην Ελλάδα που θέλει εδώ και τώρα αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ μη τυχόν και εξασφαλίσει τα θαλασσοδάνεια και προνομιούχες δουλειές που αρνήθηκε η κυβέρνηση Παπανδρέου.